donderdag 13 mei 2010

Cafayate - San Pedro de Atacama - Putre

We verkenden het wijndorpje Cafayate per fiets, we gingen met andere woorden hier en daar een wijntje proeven. Cafayate beviel ons wel, maar we hadden ons busticket naar San Pedro al geboekt en konden dus jammergenoeg maar een dagje blijven.
Het Andesgebergte is een van de hoogste bergketens ter wereld, en dat hebben we gevoeld. De grensovergang tussen Argentinië en Chili ligt op zo´n 4600m hoogte en het gebrek aan zuurstof zorgde voor duizeligheid, hoofdpijn en een beetje misselijkheid. We dachten dat we het aankonden zonder onze pilletjes, maar blijkbaar waren we nog niet genoeg aangepast. Aangekomen in San Pedro zaten we weer een stukje lager en was het heerlijk warm. Overdag althans, want San Pedro ligt in de Atacamawoestijn (de droogste woestijn ter wereld) en ´s nachts daalt de temperatuur tot onder het vriespunt. Dit merkten we vooral de avond toen we gingen sterrenkijken bij een fransman die zich daar gevestigd heeft samen met een aantal megatelescopen. We konden er genieten van een prachtige sterrenhemel, San Pedro heeft immers een van de helderste sterrenhemels ter wereld. In de omgeving maakten we nog een aantal uitstapjes en zagen er zoutvlaktes met flamingos, besneeuwde vulkanen, lagunas, maanlandschappen en de hoogste geisers ter wereld, waar het om 7u ´s morgens -12 was, bitterkoud dus. Gelukkig was er een warmwaterbron waar Jokes voeten konden ontdooien.
We trokken verder naar het uiterste noorden waar we een paar dagen in Putre (3500m) verbleven. We sliepen in een kleine hostel bij Oriol, die ook onze gids was. We zagen enkele van de mooiste landschappen die noord - Chili te bieden heeft en leerden het verschil kennen tussen llama´s, alapca´s, guanaco´s en vicuña´s. Hier hadden we het geluk elektrische dekens te hebben, zodat we ´s nachts geen last hadden van de kou. In de buurt van het dorpje waren er ook warmwaterbronnen, waar we genoten van de warme baden die we voor ons alleen hadden.
Morgen verlaten we Chili en reizen door naar La Paz.











vicuñas
een guanaco


llama Lolly aan politiecontrolepost


vulkaan Parinacota
alpaca´s

Nog meer Salta...

Voor een Engelstalig verslag van onze tocht met de auto rond Salta (en meer foto´s), neem eens een kijkje op de blog van Martin en Angela:
http://on-the-road.travellerspoint.com/11/

maandag 3 mei 2010

Buenos Aires, Iguazu en Salta

Hola chicos y chicas,
tis intussen alweer een 2-tal weekjes geleden dat we nog eens iets van ons lieten horen... tijd dus voor een update.
Zoals gezegd in ons laatste bericht namen we de nachtbus naar Buenos Aires. Na een rit met weinig slaap kwamen we aan in de Argentijnse hoofdstad waar we ons door een taxi lieten afzetten aan de Marriott. Het was even wennen... van de boerderij naar een 5-sterrenhotel, maar uiteraard klaagden we niet. In Buenos Aires verkenden we de verschillende wijken te voet en met de metro.
Microcentro, het centrum van de stad met de bekende winkelstraat Florida, het centrale plein Plaza de Mayo en het regeringsgebouw, de Casa Rosada.
La Boca, met z´n huizen en restaurants in allerlei kleuren.
San Telmo, dat bekend staat voor de antiekwinkeltjes en leuke steegjes.
Recoletta, waar we het kerkhof met onder andere het graf van Evita Perron bezochten.
Op straat zie je behalve straatmuzikanten ook tango-optredens, maar we gingen ook naar een echte (toeristische) tangoshow kijken en probeerden zelf enkele pasjes.

Vanuit Buenos Aires namen we de bus (17u) naar Puerto Iguazu, om er de bekende watervallen te bezoeken. Aangezien het de hele week had geregend, waren de watervallen nog indrukwekkender dan gewoonlijk. Per seconde stortte er ongeveer 13 miljoen liter water naar beneden. De watervallen vormen de grens tussen Argentinië en Brazilië en dus maakten we ook een daguitstap naar Brazilië. Aan Argentijnse kant zie (en voel) je de watervallen van dichtbij en aan Braziliaanse kant heb je een mooi overzicht van het geheel.

We kropen daarna voor een dagje (om exact te zijn, 23u) op de bus naar Salta, in het noordwesten van Argentinië. Samen met een Nieuw-Zeelands/Brits koppel huurden we een auto en verkenden de ruime omgeving. We volgden de route van de ´Tren a las nubes´tot we op meer dan 4000m letterlijk in de wolken zaten, we werden getroffen door een bliksem (volgens Joke en Angela), reden langs uitgestrekte zoutvlaktes en woestijnen met reuzencactussen en bezochten enkele pittoreske dorpjes onderweg.

Morgen rijden we nog voor een 2-tal dagen naar Cafayate om er wijn te gaan proeven en dan verlaten we Argentinië, dit keer voor de laatste keer. We plannen om nog een week of zo in het noorden van Chili door te brengen om dan door te reizen naar Bolivië.

En nee hoor, we zijn het reizen nog niet moe! Elke dag ontmoeten we nieuwe mensen, ontdekken we nieuwe plekken en beleven we nieuwe dingen.

























maandag 19 april 2010

Pucon en dan terug naar Argentinië

... en de Puelche was ons goed gezind. Toch in ieder geval de volgende dag, want dan beklommen we de vulkaan Villarrica onder een helderblauwe hemel met veel zon. De klim was serieus, maar aangezien we mee waren met een bende Israeliers lag het tempo superlaag. Toen we bijna de sneeuw bereikten konden we gelukkig opsplitsen en gingen wij met een Zweed en een gids voorop, nog efkes doorbijten tot we aan de top waren. We hadden een soort ijshouweel mee voor het geval we zouden vallen. Op de top konden we al vlug ruiken dat we dicht bij het kratermeer waren. Als we wat geduld hadden zagen we af en toe wat lava opborrelen, spectaculair! Het leukste van de tocht moest dan nog komen, want om naar beneden te gaan konden we in het stuk met sneeuw gewoon op onze poep glijden, ging vééel vlugger dan omhoog klimmen! De volgende dag was het weer ons minder goed gezind en bleven we een dagje binnen, onze schoenen waren nog kletsnat van de sneeuw die er bij het glijden inkroop en voor sandalen was het te koud. Maar een lekkere brownie en een filmke maakten de dag goed. De volgende dag was er weer zon en wandelden we naar een prachtige waterval. Heel hoog en echt spectaculair, en totaal niet toeristisch, we waren er helemaal alleen.
Vanuit Pucon namen we de nachtbus naar Santiago en daarna de bus richting Mendoza (terug naar Argentinië dus). We moesten een stukje Andes over, geen tunnel, maar wel vele haarspeldbochten door een mooi berglandschap, we passeerden niet ver van de hoogste berg van Amerika, maar zagen hem jammergenoeg niet.
Mendoza, dé wijnstad van Argentinië, wat kan je er dan ook anders doen dan wijn gaan proeven... We huurden er een fiets en bezochten het wijnmuseum van Maipu en een aantal bodega´s in de buurt.
Na een paar dagen Mendoza sprongen we weer de bus op en een 6-tal uur later kwamen we aan in San Agostin de Valle Fértil, een dorp waar niet zoveel toeristen komen. Het dorp is wel ideaal gelegen om Valle de la luna (of Ischigualasto) te bezoeken. Een natuurpark waar veel dinosaurusfossielen zijn teruggevonden en waar water door de jaren heen heeft gezorgd voor speciale rotsformaties. Al even mooi was het nabijgelegen Talampaya met een canyon in rode zandsteen. We bleven er een nachtje kamperen om te kunnen genieten van de mooie kleuren bij zonsondergang en -opgang en van de vele sterren die snachts te zien zijn in de woestijn.
Weer een heel aantal uur bussen verder stonden we in Córdoba. In de stad zelf bezochten we een aantal kerkjes, de kathedraal en 'Manzana Jesuitica'. In Jesus Maria gingen we nog wat meer Jezuïtensfeer opsnuiven en bezochten we 2 jezuïten estancias. Dit zijn een soort boerderijen die na de kolonisatie door de Jezuïeten werden opgericht en waar wijn of andere producten werden geproduceerd, waarvan de opbrengst naar de Jezuïtencolleges ging.
Vorig weekend gingen we naar een actieve estancia ergens in het hol van Pluto(wel niet van de jezuïten dit keer) waar we vooral genoten van de rust. Op de estancia hadden ze 20 paarden die vrij rondliepen op het landgoed, 100 koeien die ook tussen de bosjes te vinden waren, een 20tal geiten en konijntjes. We maakten er een uitstapje met de paarden, melkten een geit en gingen kruiden zoeken.
Vanavond nemen we de nachtbus naar Buenos Aires.
Wordt vervolgd...

beklimming van de vulkaan


onderweg naar Argentinië

Ischigualasto




Talampaya



kerk Córdoba

estancia van de jezuïten

op de boerderij