Het Andesgebergte is een van de hoogste bergketens ter wereld, en dat hebben we gevoeld. De grensovergang tussen Argentinië en Chili ligt op zo´n 4600m hoogte en het gebrek aan zuurstof zorgde voor duizeligheid, hoofdpijn en een beetje misselijkheid. We dachten dat we het aankonden zonder onze pilletjes, maar blijkbaar waren we nog niet genoeg aangepast. Aangekomen in San Pedro zaten we weer een stukje lager en was het heerlijk warm. Overdag althans, want San Pedro ligt in de Atacamawoestijn (de droogste woestijn ter wereld) en ´s nachts daalt de temperatuur tot onder het vriespunt. Dit merkten we vooral de avond toen we gingen sterrenkijken bij een fransman die zich daar gevestigd heeft samen met een aantal megatelescopen. We konden er genieten van een prachtige sterrenhemel, San Pedro heeft immers een van de helderste sterrenhemels ter wereld. In de omgeving maakten we nog een aantal uitstapjes en zagen er zoutvlaktes met flamingos, besneeuwde vulkanen, lagunas, maanlandschappen en de hoogste geisers ter wereld, waar het om 7u ´s morgens -12 was, bitterkoud dus. Gelukkig was er een warmwaterbron waar Jokes voeten konden ontdooien.
We trokken verder naar het uiterste noorden waar we een paar dagen in Putre (3500m) verbleven. We sliepen in een kleine hostel bij Oriol, die ook onze gids was. We zagen enkele van de mooiste landschappen die noord - Chili te bieden heeft en leerden het verschil kennen tussen llama´s, alapca´s, guanaco´s en vicuña´s. Hier hadden we het geluk elektrische dekens te hebben, zodat we ´s nachts geen last hadden van de kou. In de buurt van het dorpje waren er ook warmwaterbronnen, waar we genoten van de warme baden die we voor ons alleen hadden.
Morgen verlaten we Chili en reizen door naar La Paz.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten