Tussenstop: China

Na een paar dagen 'uitrusten' in Ulaanbaatar hebben we onze Transmongolische treinrit verdergezet naar Beijing. Deze keer duurde de rit 'slechts' anderhalve dag en hadden we Spaans gezelschap in onze coupe. We doorkruisten opnieuw de Gobi-woestijn nu per trein ipv per kameel.
Na de gebruikelijke paspoortcontrole, bagagecontrole en Mexicaanse griep check, was er dit keer nog extra werk aan de grens: Omdat China andere sporen heeft dan Rusland en Mongolie, moesten de wielen van alle wagons veranderd worden. De hele trein dus een grote loods in, waar elke wagon omhooggekrikt werd en er nieuwe wielen onder de trein rolden. Boeiend, maar dit duurde ook wel eventjes.


Eenmaal in Beijing aangekomen, was het wel even wennen: na de rust van Mongolie de drukte van Beijing... een stad van maar liefst 10 miljoen inwoners! Ons verblijf hier was echter maar van korte duur omdat we langer dan gepland in Mongolie gebleven waren en onze vlucht naar Nepal niet kon gewijzigd worden... Slechts anderhalve dag, waarin we toch tijd vonden om het Tienanmen plein, de (ingang van de) Verboden stad, de foodmarket te bezoeken en een daguistap naar de muur te ondernemen. We kozen voor een relatief ontoeristisch stuk van 10km, met nogal sterke up en downs. Na een zware wandeling (in 30 graden), genoten we 's avonds van een portie befaamde Pekingeend als afsluiter van ons verblijf in Beijing.
De volgende ochtend namen we het vliegtuig van Beijing naar Hongkong en van daaruit naar Kathmandu in Nepal, waar we nu nog steeds zitten.