Mongolie - deel 1

Dag allemaal!

Hier zijn we terug van weggeweest. Gisterenavond zat onze 22-daagse rondreis door Mongolie er op. Nu blijven we nog enkele dagen in Ulaanbaatar en hebben dus wat tijd om verslag uit te brengen. Hier komt alvast het eerste deel van onze trip: Centraal Mongolie.

We vertrokken op 17 augustus, samen met Hannah en Sebastiaan, die we hadden leren kennen in de guesthouse hier in UB. We hebben de trip met chauffeur en gids (die engels spreekt en die voor ons kookte) samen vastgelegd, zodat het een beetje betaalbaar bleef. Onze eerste stop was het Hustai Nuruu National Park, gekend voor zijn wilde Takhi paarden. Daar raceten (want onze chauffeur kon er wat van!) wat rond en zagen een kudde paarden grazen en drinken. Onderweg door het park ook veel marmotten gezien die vlug hun hol inkropen als ze ons hoorden afkomen. Net buiten de grens van het park was een prachtige locatie om ons tentje op te slaan (we namen er de sprinkhanen en het ander ongedierte bij).

We vervolgenden onze weg richting de heilige berg Khognokhan, met een busje met 4 landgenoten in ons kielzog. Onderweg nu en dan moeten remmen voor een koe of paard dat nog vlug de weg wou oversteken. In de vooravond ondernamen we ondanks de naderende donkere wolken nog de tocht van onze ger (de typisch mongoolse huizen, wij sliepen in een ger bedoeld voor toeristen bij een familie) naar de heilige berg.

Aan de berg aangekomen brak de storm los en begon het hard te waaien en ook te regenen. Gelukkig kwamen onze lieftallige chauffeurs ons oppikken, zodat we nog op tijd waren voor het eten. Tijdens het avondeten was er een prachtige zonsondergang te zien, met een dubbele regenboog. Volgens Sebastian (student meteorologie) is Mongolie 'the meteorological heaven'.

De volgende dagen bezochten we nog het klooster in Kharkorum (de oude hoofdstad van Mongolie, waar nu niet veel meer van te merken is), de orkhon vallei (behoort tot het unesco werelderfgoed), de weg ernaartoe was (zoals we al gewoon zijn hier in mongolie redelijk bumpy, we staken ook een aantal riviertjes over, even ons hart vastgehouden, maar Erka en zijn busje waren perfect in staat ons daar moeiteloos over te krijgen). Daar gingen we paardrijden tot aan de orkhon waterval, een tochtje dat voor enkelen onder ons (he Stijn) niet zonder gevolgen bleef.

Na de Orkhon vallei reden we door naar de hot springs daar ergens in de buurt. Hier konden we ontspannen en ons eens deftig wassen. We moesten wel oppassen voor de eekhoorns, want die kwamen de ger binnen om de Duitsers hun caramels op te eten. De volgende dag zaten we lang in de auto om savonds aan te komen aan het 'white lake'. We hebben ondertussen al door dat Mongolen mensen zijn die alles op hun gemak doen, niet graag vroeg opstaan (toch allesins onze chauffeur niet), niet echt kunnen plannen of efficient met de tijd omgaan, elke keer stoppen als ze een collega tegenkomen op de weg, ... We hadden het er in het begin moeilijk mee, maar na een week samen op te trekken, begonnen we er ons een beetje bij neer te leggen. Aan 'het witte meer' deden we een wandeltocht naar de top van de vulkaan, we wandelden door lavavelden en langs bomen die precies door te lava groeiden. Het was een mooie wandeling, terug bij de kampeerplek konden we het meeste zweet efkes afspoelen en het frisse meer. De volgende dag begon onze tocht naar het westen, daarover later meer, in deel 2 ...

groetjes,

Stijn en Joke