Rapa Nui - Te pito o te henua - Isla de Pascua

Rapa Nui, de naam die de oorspronkelijke bewoners eraan geven -
Te pito o te henua, de navel van de wereld zoals het eiland ook wel genoemd wordt -
Isla de Pascua, zoals de Chilenen het zeggen -

Of voor de meesten misschien beter bekend als Paaseiland, genoemd naar de dag waarop het eiland door een Hollander werd ontdekt in 1722. Hier startte onze reis in Zuid Amerika. We denken er nu al soms eens met een koude rilling aan terug, want daar was het warm en nu hebben we het koud (Tierra del fuego, maar later meer daarover).
Paaseiland is eigenlijk een groot openluchtmuseum met de bekende grote beelden 'moai' die op indrukwekkende wijze uit vulkaangesteente zijn gekapt en verspreid staan over het hele eiland. Deze beelden stellen de grote leiders van het oorspronkelijke volk voor. We huurden er een brommertje waarmee we een toer deden langs de verschillende beelden, langs de vulkaan waar ze werden gemaakt, daar liggen nog verschillende onafgewerkte exemplaren en langs Anakena Beach waar een verfrissende duik het stof van ons deed verdwijnen. We beklommen er ook de vulkaan Rano Kau (een van de drie vulkanen die het eiland vormden) waar nu een mooi kratermeer ligt en waar Orongo, een dorp waar vroeger het `vogel-man`ritueel plaatsvond, gevestigd is. Na 3 dagen hadden we het eiland eigenlijk helemaal verkend, maar door de aardbeving in Chile mochten/moesten we nog een paar dagen op het eiland blijven omdat er nog geen vluchten doorgingen. Wij zijn er gelukkig met een tsunami-alarm vanaf gekomen en hebben niets van de aardbeving gemerkt.

In Santiago bleven we maar enkele dagen en er was heel weinig te merken van de aardbeving. Onze hostel vertoonde wat scheuren en barsten, we zagen enkele gebouwen die licht beschadigd waren en één ingestorte kerktoren. Het leven daar ging echter zijn gewone gang. Na enkele bezoekjes aan het kantoor van LAN, de Chileense luchtvaartmaatschappij, kregen we bevestiging dat we verder konden vliegen naar Punta Arenas in Patagonië.