Naar het zuidereiland

Hallo allemaal,

tis weeral enkele weken geleden dat we hier nog een berichtje plaatsten, dus tijd voor een update. Na het borrelende en stomende Rotorua (zie foto's vorig bericht) reden we richting Taupo en het Tongariro National Park, voor de filmkenners onder jullie misschien beter bekend als Mount Doom en Mordor uit de Lord of the Rings films. We besloten daar een 3 daagse trektocht te maken langs oa. een semi-actieve vulkaan (met laatste uitbarsting 2 jaar geleden) en bergmeertjes in verschillende kleuren. De weergoden waren ons echter niet zo goed gezind en brachten het slechtste weer van de zomer mee. Na een dag wandelen in de wolken, mist en regen (waarbij we geen meren zagen en slechts een stukje van de vulkaan) gaven we er de brui aan. We sliepen 's avonds in een berghut met internationaal gezelschap (waar we Dieter uit Ledegem ontmoetten, de vroegere overbuur van Bert) keerden we de volgende middag terug naar de auto. De volgende dagen beloofden immers niet beter te worden en 3 dagen wandelen in de regen sprak ons niet echt aan. Ook van de parachutesprong waar we over nadachten kwam helaas niets door de aanhoudende regen. We besloten dan maar verder door te rijden naar het zuidereiland omdat de weersvoorspelling voor daar een stuk beter was.
De eerste dagen brachten we door in Picton, waar we 2 boottochten maakten en oa. dolfijnen, zeehonden, blauwe mini-pinguins en enkele lokale vogels zagen. Vandaaruit trokken we verder naar Nelson en het Abel Tasman nationaal park, met prachtige zandstranden, mooie baaitjes en enkele shags (volgens ons een soort aalschovers). Daarna trokken we richting westkust en passeerden we aan de Nelson lakes, waar we een prachtige kampeerplek aan het meer vonden. Enige nadeel waren de duizenden sandflies die ons als hun avondmaal beschouwden. Aan de westkust bezochten we de pancake rocks, zoals de naam het zegt: rotsen in de vorm van een stapel pannenkoeken (met een beetje verbeelding). Een beetje verder kwamen we aan de Franz Joseph en de Fox gletsjers, 2 enorme ijsmassa’s die zich uit de bergen tot bijna in zee storten. Na een blik op de weersvoorspelling besloten we vandaaruit door te rijden tot Fjordland, waar het zo’n 200 dagen per jaar regent. We hadden echter veel geluk en zagen de Milford (Sound) fjord onder een stralende zon en blauwe hemel. We deden er eerst een kajaktocht en daarna een cruise door de fjord. Vandaaruit reden we terug richting Cromwel, waar we een oude bekende bezochten die ooit een jaartje in Lint city doorbracht: Bridget! We werden er super vriendelijk ontvangen en het was tof om elkaar na bijna 10 jaar nog eens terug te zien. Foto’s van het bezoek en een verder verslag van onze reis komen er binnenkort aan...